Bu yıl bana 1 Nisan pek sönük geçti gibi geldi.

Şaka yapmaya hali yoktu sanki kimsenin. Yurt içi ve dışının genel ahvali şakayı fazla aratmıyordu sanırım.

Bu minvalde başlayan Nisan ayının bir diğer gündem maddesi olan Polis teşkilatımızın 165. Yılı kutlamalarına dönelim biz de…

Gülben Ergen’in o pek neşeli polis selamı ile sempati duygularına kapılmaya yeltense de insan, bu his kalıcı olamıyor maalesef.

Münevver Karabulut’un babasına söylenenleri unutmadık.

Polisi de çaresiz bırakan bu vahşet karşısında çok da fazla yorum yapmak zor. Ancak katil zanlısının kayıplara karıştığı süre boyunca kamuoyu vicdanının onulmayacak şekilde yaralandığını ve hala derinden sızladığını söylemek yanlış olmaz, çok hafif olabilir ancak.

Polise her başvurduğumuzda karşılaştığımız şüpheli muamelesi artık vaka-yı adiye… Tanıdığım çoğu insan şikayet konusu olabilecek mağduriyetlerini (yankesicilik, gürültü kirliliği, toplum huzurunu bozan diğer çeşitli davranışlar) polise intikal ettirmiyor… Vatandaştaki bu çekimserliğin altında yatan sebeplerin polis teşkilatınca çok dikkatli irdelenmesi lazım. Suçsuz insanlar polisle işbirliğinden bunca çekinirken; zanlıların, suçluların durumunu tasavvur etmekte zorlanıyorum…

Geçtiğimiz yıl evi soyulan bir vatandaş olarak, olayı tespit için gelen polis ekibinin yoğunluktan, cinayet gibi daha vahim olaylardan zaman bulup hırsızlık vakalarına yönelememekten, maaşların yetersizliğinden, kendi evlerine giren hırsızlardan şikayet ettikleri bugün gibi aklımda.

Vatandaş polise güven duymak istiyor. Vatandaş polis tarafından ciddiye alındığını, önemsendiğini görmek istiyor. Ve vatandaş şunu çok iyi biliyor ki o polislerin eşlerinin, çocuklarının her gün yaşadıkları heyecan, çektikleri kalp ağrısı herhalde bizim sıkıntılarımızı katbe kat aşar. Bunun da iliklerine kadar farkında. Amerikan Büyükelçiğine yapılan saldırıda hayatını kaybeden görevli polisleri de unutmadık.

Yine de insan Beşiktaş İlçe Emniyet Müdürlüğünün silah ruhsatı işlemlerini online hale getirdiğini en işlek semtlerde afişlerle tüm kamuoyuna duyurmasından tedirgin olmadan edemiyor. Ne zaman silah ruhsatı almak bu kadar elzem ve harc-ı alem bir işlem oldu ? Dilerim tüm ruhsat işlemleri av silahları içindir, ki o bile son derece tartışmalı bir pratik zannımca…

Anayasa değişirken acaba diyorum orman kanunlarına mı dönsek…

Evet bu yıl 1 Nisan’da şakalaşmaya hiç halimiz olmadı nedense.

“Silahla Şaka Olmaz” için 1 yorum yapılmış